Özlemlere ardışık hayatlar
kendine barışık mutluluklar
ne böyle bir bütünlük
ne de böyle bir ayrılık görülmedi
uyurgezer zamanların
en güleç yüzleridir nefes alır gibi
hiddetlenmek kendi ruhuna
güneşe uzak düşmüş gezegen kadar
karanlıktır
yalnız, boş, darmaduman umutlar
en büyük yetisini kaybetmiş gönül
o devasa yokluğunda kaybolmuştur aslında.
Ne var ki tüm viranelerin
bir kraliçesi vardır, taçlandırılmış
ve tüm o gölgeli düşlere tek başına
hükmetmeye kalkmış
her nefes aldığında kalbindeki o kapı çalış
yeknesaklık olamaz
anlamsızlık eşleyemezsin
onun bir adı var unutamazsın.
Her şeyin iyisini yapmak
ama hiç bir şeyi yeteri kadar iyi yapamamak
güçlüğünde bir mecburiyetsin
Işığını doğuda yükselt
elbet battığı yerde olacağım.
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ