Ebedi mutsuzluk oyununda
eskiye kokar mutluluk
her bir uyanışın içinde
saklı hayatlar buluruz
yalnızlığın derin kollarında inlerken
günün birinde
kendimizi
gözümüzü çıkarıp
kulağımıza imrenir buluruz.
Rüzgar gibiyiz her birimiz
çarptığı yerde kabaran
esmeyi öğrendiğimiz
yöne doğru savrulurken gönlümüz
kendimizi
güleç yüzlü
vazgeçilmiş hayatlar uğruna
köşe kaparken buluruz.
Ve
tutsak kalırız
azar azar kaybolup
ağırlığınca mutlu olmaya
Bir avuç rüzgarınız oldu mu hiç?
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ