DAMLA
Zaman tozlarını silkeler üzerime
başım eğilmez sanırdım ama
kelamıyla gelir kapıma
bir ufacık sitemkar gönül
bu kadar mı çok suçum
hani gölgemi tutuşturan ateş
sırtımdan vurdu, oldu kalleş
gömütlükte yatar
benim yazılı taşım
kahverengi bakışlı uçurum
dikilir karşıma
darmadağınık bir dalgaya vurur
yalnızlığım
hadi vefalı dostum
çöz ellerimi
şimdi kendimi boğacağım
Her söylediğim bana inat
akşamcı sabrımı tüketti
ve
ben diyar diyar günlerimi
devirdim ikimiz için
Feda olsun
sarı güllerine damlayan canım...
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ