Gözlerime hüzün kaldı
damarlarımdaki kan kadar yoğun
bakışlarımdan ömrüm fışkırdı fışkıracak!
ağır aksak adımlarım
sefil yüreğime çarptı kaldı
hayattan vazgeçmeye an kaldı
Geçtiği yollarda izini bırakanlar
sırtını dönüp gittiğinde
biliyorum kendini düşünürler
her izin bir sızısı
her sızının bir çilesi olmasa
ruhum geçmişe dokunup
paramparça dağılmasa
alın yazım der çekmezmiydim
Renklerden en çok Sarıyla Kırmızıyı sevdim
sabah uyandığımda içime temiz havayı çekmeyi
her yemeğin üstüne sigaraya düşmeyi
efkarlıykende mutluykende içmeyi sevdim
Yağmurda ıslanmayı üşümekten çok
hayatımdaki herkesi kendimden daha çok sevdim
Canın sağolsun kahpe dünya
ben gidiyorum...Elveda...
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.