İLK
Bir kırılganlığın sonu
yılların eskitemediği
bir sesti sevgisiyle bana gelen
aysız gecelerin
ateşböcekleridir yakamozlar
bir tek ay ışığının yok ettiği
"Umut"tum ben tüketilmiş hoyratça
sonsuzluğa ulaşan
cansız anılarım vardı benim
karmaşıklığımı sakladığım
sararmış sonbahar yaprakları gibi
garip bir sessizlik yaşayıp
en ince acısında kırıldılar
yüreğimi büyük tutmadım ki hiç
gözümü sakınmadım ki
hiç bir sevgiden
sana canım dedim
canıma can kattığın için
sana gözüm dedim
baharın yeşerdiği bahçeler gibi
gönlümde yeşerdi her duygun
kıyısında yaşadım hayatın
en derin yerinden
haykırdım kendimi ben
yalansa seni sevdiğim
gel
yok et beni....
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ