KELİME OYUNU
Gözlerimi saliselere bölüp
her ayırdığımda kendimden
dünyama açılan aydınlığın
yüz seksen derece açısında
dalga dalga büyür gözlerinin rengi.
Bastığım yerden
koparmadan ayaklarımı
sırt üstü yatağa düştüğüm anda
sessizliğimin içinde açılan,
baharın ilk soğuğunda
yaprağına çiğ düşmüş
portakal çiçeğim, sevginin rengi.
Bulutların kararttığı
bir nisan akşamında
yağmaya karar veren yağmurun,
alnıma değen ilk damlası
keyfimce yücelir
düşüncenin rengi.
Ummadığın bir çokluk değil
rengine düşkün bir ben varım -belki-
sürüp giden hayata
bir kelime renk veren
kulağımda çınlayan
hiç olmayan sözlerin
-belki..
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ