10.OCAK.....
Sen böyle doğdun mu hiç
ansızın düştün mü ateşlere
tam yirmi sekiz yıl soludum
yeniden sevdiğim dünyayı
bilmesen de
her rüyadan sıcaklığınla uyandım
dokunduğun yerleri kutsadım
tek tek dokunup
içlerine saklarken kendimi
söyle sen bu kadar yürekten titredin mi hiç..
Ben bugün doğdum
bir acı kahvem var avuçlarımda / kırk yıllık hatırıyla
bir de ben
hesapsız kitapsız kaldım
ortası hayat deyip
yudum yudum seni geriye saydım
yalnızlığı sevmeyi
bir de yalnız ağlamayı öğrenemedim
yüzüme gülücük kondurmak kolaydı
yaşamak güzeldir evet
en güzel, yaşamak mıdır
yaşatılmak mıdır
kayıp giderken ellerimden
ömrümü tek bir sana mı adadım
Yoruldum diyemedim hiç kimseye
yorgun yüreğime dayanırken ellerim
cevaplarıma sorular
korkularıma siper kalmadı
geceler karanlık doğar
ben karanlıklara doğdum
küçük ürkek kar tanesiydim büyüdüm
söyle sen böyle doğdun mu hiç
kendine dar gelip
yeniden keşfettin mi tutsaklığını
sinemde bıraktığın o sevdaya....
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ