Sevgi; Güneş gibi her gün yeniden doğmak ister.

ON ÜÇÜNCÜ AY

Deniz gibi dalgaları hafif
kendine ağır mavilerdeyim
mekansızların dergâhı sokak kadar
yalnızlık çekiyorum içime
gök kızıl kızıl inerken üstüme
inadım inat, dibine varıncaya dek
düş görmüş düşlerimin ardında
kağıttan kayıklar batırıyorum.

Sabahların çiğ düşmüş sessizliği
işe gidenlerin ağır mecbur adımlarıyla
yok olduğunda
havalanan bir kırlangıç gibi ürkek
başka bir mavi oluyorum
tuzlu kokusuyla gelse de önüme
gecelerin bekçisi heyecan
biliyorum ki ciğerlerimi
sevda tutmuş titriyorum.

Yüzüne ölümsüzlük fırlatılmış
bir rüyayım ben
inanılmadığı sürece
asla yaşanılmayacak.

Emel İsarbeyli
 

Bu sitede yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı yapılamaz.
 

Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ