SEYİR
Seyreylemek;
alabildiğince yansıyan gözlerinde
yanan İstanbul'u
Bahtiyarım diyebilse
beyaz bir lâle edasında
unutulmuş mihrabında gökyüzü
ve
sonsuz bir mavinin
yeşiline kavuştuğu yer gibi
doğsa karşımda ufuk
Durduramam kendimi
yel ile savrulan ekin olur
toplanırım elbet
hazan mevsiminde bir gün
yanan gözlerinde
kayıp şehrimin küllerini bulurum
Sadakat dediğin vicdanındır
ezelden gelip
ebediyetime yol aldığında
ayazın çatlattığı el gibisin karşımda
dokunmak kadar acı verir
unutmak
Seyreylemek;
alabildiğince tutuşmuş gözlerinde
bambaşka bir İstanbul'u...
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ