YİĞİDİM
Ne ömrümü yazsam satır satır
gönlüme kondursam denizleri
ne kudursam azgın dalgalar boyunca
bir türkü tuttursam için için yansam
ne de geçmiş günlerimi kucağımda sallasam
ağızdan çıkan söz misali
esip giden yel olur
unutulurum bir gün
Meydan okuduğum hayata
namertliğe değmemiş naralar atsam
gökçe umutlar beslediğim sevdamı
seher güneşi kızıllığında
yüreğine doldursam da
el vermezsen elime
ne dağlar yücelenir önünde
ne de gökkuşağı açar bu kubbede
Yiğitlik vazgeçmemekse
çiğdem çiçek gözlerinden
ey hayat!
ben yiğidim
biçare unutulsam da...
Emel İsarbeyli
Bu sitede
yayımlanan bütün yazı, şiir ve fotoğraflar aksi belirtilmedikçe Emel
İsarbeyli'ye ait olup izinsiz ve kaynak gösterilmeksizin alıntı
yapılamaz.
Bütün hakları saklıdır. Copyright © 2007 Emel İSARBEYLİ